Jesteś tutaj
Start > Psychika i emocje > Hipochondria – niegroźna?

Hipochondria – niegroźna?

hipochondria

Hipochondria nie jest zwykłym przewrażliwieniem na punkcie zdrowia. To destrukcyjnie wpływające na życie hipochondryka zaburzenie, którego bardzo trudno się pozbyć. Mechanizm popadania w hipochondrię przypomina zaburzenia obsesyjno-kompulsywne.

Na początku zaczynasz martwić się powracającym bólem albo innym niepokojącym objawem. Jesteś coraz bardziej troszczysz się o swój stan zdrowia, zastanawiasz się nad tym, co się z Tobą dzieje… Zaczynasz się bać tego, co niewidocznie rozwija się w Twoim organizmie, łączysz różne drobne objawy w przerażającą całość, aż w końcu nie możesz wyzbyć się przekonania o dręczącej Cię śmiertelnej chorobie.

Dlaczego hipochondria jest niebezpieczna?

Hipochondria to nie nadwrażliwość, ale nerwica, reakcja umysłu, na którą nie mamy większego wpływu. Meczące, powracające myśli pojawiają się wbrew woli chorego, a pobłażanie okazywane przez otoczenie tylko pogarsza stan hipochondryka. Sprawy nie ułatwia bezproblemowy dostęp do Internetu – każdy dziś może, po wpisaniu objawów w wyszukiwarkę, postawić autodiagnozę, w którą bezkrytycznie uwierzy.

hipochondria

Pamiętacie ten powtarzający się w bajkach motyw: bohater ma tendencje do zmyślania, tworzy niesamowite opowieści, którymi zanudza innych, jego kłamstwa wychodzą na jaw, aż w końcu nikt mu już nie wierzy… Gdy więc nasz bohater próbuje ostrzec innych przed realnym niebezpieczeństwem, wszyscy ignorują jego przestrogi.

Podobnie dzieje się z hipochondrykiem – gdy pojawia się prawdziwa choroba, trudniej mu kogoś nią zainteresować i przekonać o realności objawów, których istnienia nie da się potwierdzić badaniami.

Nieleczona niszczy

Kolejnym niebezpieczeństwem wynikającym z hipochondrii, są inwazyjne badania, na które naraża się fizycznie zdrowego człowieka. Prześwietlenia, rezonansy, punkcje nie pozostają bez śladu w organizmie. Według niektórych teorii dopiero podrażniona badaniem tkanka odpowie reakcją obronną, jaką jest tworzenie się nowych komórek – nowotworu.

hipochondria

Poza tym hipochondria wyciska swoje piętno na każdym aspekcie życia chorego. Niszczy relacje i kradnie czas – hipochondryk nie jest w stanie skupić się na niczym poza swoją domniemaną chorobą. By zagłuszyć nękający go nieustanny niepokój, często sięga po środki odurzające czy alkohol i o wiele łatwiej wpada w uzależnienie. Hipochondria może za sobą pociągać równie szkodliwą lekomanię. Poczucie niezrozumienia i wyobcowania może natomiast prowadzić do rozwoju depresji.

Terapia hipochondryka

Leczenie hipochondrii nie jest łatwe. Statystyki potwierdzają, że często jest ona zaburzeniem współwystępującym – z nerwicą, depresją czy inną chorobą psychiczną. Nadmierny lęk o swoje życie i zdrowie, przeczucie bliskiej śmierci bardzo trudno wykorzenić z przekonań chorego. Zwykle stosuje się terapię poznawczo-behawioralną, by dojść do przyczyn nękających pacjenta dolegliwości. Jedną z metod jest także terapia ekspozycji – polega ona na skonfrontowaniu chorego z tym, czego się obawia w bezpiecznych, kontrolowanych warunkach. Strach najczęściej budzi to, co nieznane, dlatego narażenie hipochondryka na spotkanie z tym, co go przeraża, uczy go radzenia sobie ze swoimi lękami.

Dodaj komentarz

Top