Jesteś tutaj
Start > TAK > Ciągłe zmęczenie – najczęstsze przyczyny

Ciągłe zmęczenie – najczęstsze przyczyny

Coraz większy odsetek dorosłych odczuwa ciągłe zmęczenie. Chroniczne zmęczenie może dotknąć nawet osoby, które śpią regularnie. Co oprócz oczywistego braku snu może powodować ten nieprzyjemny stan?

Stres

Według badań Mental Health Foundation stres i niepokój to jedne z wiodących czynników powodujących chroniczne zmęczenie. Organizacja szacuje, że aż 1/3 wszystkich ludzi może być na co dzień pozbawiona odpowiedniej ilości snu w wyniku odczuwania niepokoju, związanego głównie z pracą i kłopotami finansowymi.

 

Dieta

Uniwersytet Colombia prowadził badania dotyczące zmęczenia. Ich wyniki powiązały nadużywanie alkoholu i jedzenie potraw z wysoką zawartością cukru z kłopotami z zaśnięciem w wejściem w głęboką fazę snu. Pomocny w zdrowym śnie okazał się być błonnik. 

Posiłki powinny dostarczać organizmowi niezbędnej do funkcjonowania energii. Stosuj zdrową, zbilansowaną dietę, zawierającą wszystkie potrzebne do prawidłowego funkcjonowania organizmu substancje. Jedz regularnie, usiądź przy posiłku, nie biegaj z nim pomiędzy telewizorem a komputerem czy z autobusu do pracy. Jedz owoce, warzywa, pij dużo wody. Zdrowa dieta poprawia samopoczucie i powoduje, że ma się więcej energii.

 

Zaburzenia flory bakteryjnej

Prawidłowa flora bakteryjna – tzw. dobre bakterie – są istotnym czynnikiem utrzymania zdrowia i samopoczucia. Mikroby jelitowe wpływają na przekaźniki neuronowe, które pomagają uspokoić się i zrelaksować, zmniejszają poziom kortyzolu – hormonu stresu.

 

Niski poziom żelaza

Anemia powodowana niskim poziomem żelaza w organizmie mocno wpływa na samopoczucie i powoduje szybkie fizyczne wyczerpanie. Zrób odpowiednie badania krwi i dowiedz się, czy powinieneś oprócz włączenia w dietę produktów o wysokiej zawartości żelaza, zażywać preparaty wspomagające.

 

Zespół przewlekłego zmęczenia

Uporczywe zmęczenie może być objawem choroby lub chorobą. Najważniejszą rzeczą w leczeniu CFS jest zmiana dotychczasowego trybu życia. Zaleca się dużo odpoczynku (często niezbędne jest parotygodniowe zwolnienie lekarskie), naukę radzenia sobie ze stresem, prowadzenie bardziej uregulowanego trybu życia i uczestnictwo w spotkaniach terapeutycznych z osobami o podobnych problemach. Poza tym lekarz może zdecydować o leczeniu objawowym.

Dodaj komentarz

Top