Jesteś tutaj
Start > Psychika i emocje > Prokrastynacja – wymówka czy rzeczywisty problem?

Prokrastynacja – wymówka czy rzeczywisty problem?

prokrastynacja

Mówi się o niej, jako o nawyku albo wrodzonej skłonności. Czasem staje się przyczyną frustracji, a czasem ma świadczyć o bardziej pozytywnym podejściu do życia. Czym jest prokrastynacja i czy da się z nią wygrać?

Prokrastynacja (łac. procrastinatio – odwlekanie, odraczanie) to sposób funkcjonowania polegający na regularnym odkładaniu „spraw do załatwienia” na później. Nie chodzi tutaj tylko o odwlekanie wykonania nieprzyjemnych czy nudnych obowiązków, ale o świadome przekładanie realizacji określonych zadań na późniejszy termin.

Jeśli postanowienia noworoczne nie pomagają Ci zmienić czegoś w Twoim życiu, a stają się jedynie kolejnym czynnikiem stresogennym, zastanów się poważnie, z czego wynika Twoja niechęć do działania tu i teraz.

Dlaczego nie teraz?

Dlaczego odkładamy to, czym moglibyśmy zająć się od zaraz? Psychologowie tłumaczą to chwilowym poczuciem ulgi, jakie pojawia się po odroczeniu danej czynności oraz złudzeniem pozwalającym nam myśleć, że jutro (pojutrze, za miesiąc…) łatwiej będzie się nam uporać z zagadnieniem. Wydaje nam się, że w czasie dzielącym nas od zamierzonej realizacji zadania wydarzy się coś, dzięki czemu narzuconemu nam obowiązkowi czy własnemu postanowieniu będziemy w stanie sprostać o wiele lepiej i efektywniej.

prokrastynacja

Wieczne odkładanie na później, często utożsamiane z lenistwem i brakiem ambicji, wcale nie musi być dla odkładającego komfortowe. Osoby dotknięte prokrastynacją, zaliczaną od niedawna do zaburzeń psychicznych, mają świadomość, że kiedyś mogą po prostu nie zdążyć – nie tylko z wykonaniem zadania zleconego przez szefa, ale i z ważniejszymi sprawami w perspektywie całego życia (ślub, dzieci, realizacja marzeń itp.).

Prokrastynacja może być również rezultatem braku pewności siebie. Osoby niemające zaufania do samych siebie i niedoceniające swoich możliwości reagują lękiem na każde nowe zadanie – tak bardzo boją się porażki i tak bardzo przekonane są, że sobie nie poradzą, że wolą odłożyć zmagania z trudnościami na później.

Czy z prokrastynacją można wygrać?

Prokrastynację określa się czasami mianem kolejnej choroby cywilizacyjnej będącej reakcją ludzkiego organizmu i psychiki na zbyt szybko zmieniający się świat. Opracowano wiele strategii radzenia sobie z tym zaburzeniem, najważniejsze jednak, by metoda była dobrana do indywidualnych potrzeb osoby zmagającej się z prokrastynacją. W wielu przypadkach pomocna okazuje się psychoterapia, szczególnie pomaga wtedy, gdy wieczne odkładanie na później jest powiązane z innymi zaburzeniami lub wynika z konkretnego nierozwiązanego problemu.

prokrastynacja

Wielu osobom wydaje się jednak, że są w stanie same poradzić sobie z prokrastynacją. Warto skorzystać w takim wypadku z fachowej literatury (polecamy choćby Zrób to teraz Jeffreya Combsa) i kierować się kilkoma prostymi zasadami:

  • często jakieś zadanie nas przerasta, bo wydaje nam się, że jego realizacja będzie wymagała ogromnych nakładów pracy. W takim przypadku warto podzielić je na kilka mniejszych zadań – etapów, które doprowadzą nas do celu.
  • organizacja czasu i miejsca pracy jest kluczowa. Choć wydaje nam się, że możemy pracować zawsze i wszędzie, niezależnie od warunków, praca wykonywana w niesprzyjającym środowisku pełnym rozpraszaczy nigdy nie będzie tak efektywna, jak mogłaby być. Uporządkuj stanowisko pracy i postaraj się znaleźć własną metodę na rozplanowanie czasu pracy wraz z przerwami (można zacząć od wypróbowania systemu Pomodoro).
  • zaczynaj od zadań, które wydają Ci się najtrudniejsze. Kiedy poradzisz sobie z nimi, z resztą będziesz mieć już z tzw. górki.
  • pamiętaj o tym, że nie zawsze musisz wszystko robić najlepiej i nie zawsze musisz robić wszystko – warto czasem realnie spojrzeć na swoje możliwości i nie brać na siebie zadań, które za bardzo nas przeciążą.

Zdjęcia: pixabay.com

Dodaj komentarz

Top